متن زیر توسط عاطفه یکی از فعالین جوان به مناسبت سالگرد درگذشت پوران بازرگان یکی از زنان برجسته جنبش چپ و انقلابی ایران در سمینار «کارزار مبارزه برای لغو کلیه قوانین نابرابر و مجازات های اسلامی علیه زنان در ایران» در روز 7 مارس 2008 در شهر بروکسل بلژیک قرائت شد.

پوران بازرگان نامی همیشه زنده در خاطره نسل ها 

سال پیش در آستانه برگزاری روز جهانی زن بودیم که پوران بازرگان با زندگی وداع کرد. خبر ناگواری بود. دیگر پوران در میان ما نبود که با اشتیاق جزئیات مراسم روز جهانی زن را بپرسد. او در این ماههای آخر دیگر توان شرکت در مبارزات عملی را نداشت، گرچه تا قبل از اینکه بیماری او را از پای بیندازد، در اغلب مبارزات عملی شرکت می کرد.

 پوران بازرگان از زنان پیشکسوت جنبش کمونیستی ایران بود. از او می شد بسیار چیزها آموخت، بویژه اینکه همواره سعی کرد آموخته هایش را زندگی کند. پوران بی عدالتی را در تئوری وحرف به مصاف نمی طلبید، بلکه در عمل و زندگی روزمره، در هر جایی که امکان و توان مشاهده داشت با بی عدالتی می جنگید. کسانی که امکان آشنایی از نزدیک با او را داشتند، بیشتر می توانند در این مورد حکایت کنند.

برای فعالین جنبش کمونیستی، پوران بازرگان فقط یک نام نیست، یک تاریخ است. تاریخ چگونگی مبارزه زنان در دهه های 50 و 60 میلادی برای تحمیل کردن خود به صحنه سیاسی که بشدت مردسالار بود. پوران ها باید سدهای سختی را می شکستند تا شاهد حضور فزاینده زنان در صفوف نیروهای سیاسی دهه هفتاد، در مبارزه علیه رژیم حاکم بر ایران می شدیم. پوران از ابتدای جوانی شیوه خلاف جریان حرکت کردن و سنت شکنی را در دست گرفت، و ار نادر زنانی بود که در آن دوره به صفوف سازمان مجاهدین خلق پیوست. در اوایل دهه هفتاد پوران با جریان مذهبی مجاهدین گسست کرد و به صف جریانی پیوست که ایدئولوژی مارکسیست را بعنوان راه رهایی وافق مبارزاتی خود اتخاذ کرد. پوران از این سالها در سازمان پیکار در راه ازادی طبقه کارگر مبارزه خود را ادامه داد. او حالا نه فقط چهره ای شاخص بعنوان یک زن کمونیست انقلابی در صحنه سیاسی ایران است، بلکه چهره ای شناخته شده در جنبش فلسطین نیز شد. جایی که سال هایی از زندگی او در کنار مبارزات مردم فلسطین قرار داد.

این تاریخ مبازاتی  کافی است تا ما درجه خصومت رژیم شاه و خصومت مرتجعین جمهوری اسلامی را نسبت به او بفهیم. پوران، خصومت همه طبقات ستمگر را نسبت به خود داشت و دارد، خصومت طبقات بورژوا و لیبرال را که تلاش دارند نام او را حذف یا کمرنگ کنند. اما تاریخ سخت تر و جدی تر از بازی های دمدمی مزاج طبقات است. تاریخ نام پوران بازرگان را  بر برگ های زرین کتاب مبارزات مردم ایران ثبت کرد.

وقتی که برخی پس از شکست انقلاب و اشاعه جو یاس و ناامیدی دست از مبارزه کشیدند و فعالیت سیاسی گذشته خود را سرمایه کردند و به بازارهای کالاهای سیاسی فرستادند و خرده نانی در قبالش دریافت کردند، پوران هم چنان بر سر منافع مردم ستمدیده ایران ایستاد و حاضر نشد ذره ای بر سر منافع آنان سازش کند. پوران باززرگان هم چنان الگویی است برای هر زن و مردی که می خواهد سهمی در مبارزه  علیه نظام حاکم بر جهان و ساختن جهانی عاری از ستم و استثمار داشته باشد.